1 / 0
Dit artikel is niet meer te bestellen.
Geen reviews
Het Gentse psychjazzcollectief Compro Oro brengt op 2 september het nieuwe album 'Buy The Dip' uit via het door groove geobsedeerde Sdban Ultra label. Na lovende kritieken te hebben ontvangen voor hun album 'Simurg' uit 2020 - een samenwerking met Murat Ertel, medeoprichter en frontman van Istanbul's cult psychedelische folk band BaBa ZuLa en zijn zangeres partner Esma Ertel - is het vijfde album van de band minder etno- en meer techno-logisch, zowel op muzikaal als conceptueel niveau. Met fans van smaakmakers als BBC 6 Music's Gilles Peterson en Stuart Maconie naast Jazz FM's Jez Nelson, is de spontane zoektocht van de band naar psychedelische klanken en jazz grooves is niet gestopt met uitbreiden sinds hun oprichting in 2014.Na fantasierijke muzikale reizen naar Havana, Mogadishu en Istanbul voor eerdere releases, ging Compro Oro op zoek naar geluiden en inspiratie uit andere windstreken voor 'Buy The Dip'. Synthesizers en elektronische effecten geven Compro Oro's kenmerkende muzikale huwelijk van vibrafoons, elektrische gitaren, jazzfunk ritmes, exotische percussies en dubby baspatronen. Bandleider en componist Wim Segers creëerde deze nieuwe composities vaak op piano of vibrafoon op een meer analoge manier, waarbij hij zijn bandleden genoeg ruimte liet om elk nummer te kleuren afstemming van de song<BR>Segers liet zich inspireren door de wereld van de cryptomarkten en het specifieke concept van 'buying the dip': bitcoingravers die de markten bespelen op specifieke 'lage' momenten om hogere winsten te behalen wanneer de prijzen weer omhoog gaan. Zijn we allemaal gereduceerd tot consumerende wezens, op zoek naar niets meer dan de sensatie van zinloze uitgaven en eindeloze winsten? Het is een tamelijk filosofische vraag - vooral voor een instrumentaal album - maar het is de sleutel voor de punchy en eclectische klanken op 'Ben Hur' en 'Bitcoins'<BR>Naast die synths en fx, ontluiken er ook een heleboel neo-noir western vibes op dit album - denk aan gedetunede piano's, flamenco-achtige gitaren, rammelende snaredrums, en dreigende fluitjes. Voeg daar nog wat relaxte zonnige pop zonnige popklanken ('Kayak'), uit de hand en deinende Turkse psychedelica ('Karsilama') en zelfs wat spookachtige, kraut-achtige vocale ('Dungeon'), is het duidelijk dat Compro Oro een muzikale stem heeft die zijn gelijke niet kent in België en daarbuiten.
