Out Of The Cool is een jazzalbum van The Gil Evans Orchestra, opgenomen voor het Impulse!-label en uitgebracht in 1961. Het toont Evans op het hoogtepunt van zijn kunnen als bandleider en orkestrator, waarbij hij met een middelgroot orkest ruimtelijke, sfeervolle composities verkent die een evenwicht vinden tussen koele terughoudendheid en opzwepende ritmische energie. De muziek is geworteld in de bigbandtraditie, maar streeft naar een moderne, meer impressionistische klank, met ingewikkelde stemvoeringen en ongebruikelijke instrumentale kleuren die een weerspiegeling zijn van Evans’ samenwerking met Miles Davis, terwijl het tegelijkertijd duidelijk een eigen identiteit neerzet.De klank van het album wordt gevormd door een kenmerkend ensemble met trompetten, trombones, tuba, saxofoons, fluit, piccolo, fagot, gitaar, bas en een dynamisch drum- en percussieteam. De piano en het dirigeren van Gil Evans vormen een subtiel middelpunt, waardoor solisten als Budd Johnson, Johnny Coles, Ron Carter, Ray Crawford, Elvin Jones en Jimmy Knepper op organische wijze uit de texturen naar voren komen in plaats van deze te domineren. Out Of The Cool wordt vaak genoemd als een van de fundamentele LP’s van Impulse! en als een mijlpaal in de orkestrale jazz, bewonderd om zijn rijke arrangementen, ontspannen maar intense swing, en de manier waarop het de taal van het ‘cool’-tijdperk uitbreidt tot een meer omvangrijke, vooruitstrevende vorm.