180G
1 / 0
Inhoud: 2 LP's
Genre: Pop
Releasedatum: 06-09-2024
Label: Warner Strategic Marketing
Barcode: 0081227941710
Major: Warner Music
Niet op voorraad.
Levertijd vanuit de leverancier is circa 7 werkdagen.
Geen reviews
Calling All Stations is het vijftiende en laatste studioalbum van Genesis en kwam uit in het jaar waarin Ray Wilson als zanger debuteerde bij de band, na het vertrek van Phil Collins. Dit album verscheen als dubbele lp en markeert een opvallende koerswijziging binnen de discografie van Genesis, mede doordat Collins als frontman werd vervangen. Tony Banks en Mike Rutherford namen het voortouw in het schrijf– en opnameproces en moesten voor het eerst sinds lange tijd zonder hun iconische collega werken.Het album bevindt zich qua genre in het grensgebied tussen progressieve rock en poprock, met invloeden van adult contemporary en lichte grunge-elementen. Waar Genesis in de jaren tachtig en negentig vooral bekendstond om de toegankelijkere poprockgeluiden, grijpt Calling All Stations deels terug naar donkerdere klanken en een meer atmosferische benadering, wat deels een echo oproept van hun eerdere progressieve werk. Het resultaat is een overwegend somber, gelaagd en reflectief geluid, aangevuld met breed uitgesponnen synthesizerpartijen van Banks en herkenbare gitaarlijnen van Rutherford.Op het album zijn onder meer de titeltrack Calling All Stations, Congo en Shipwrecked te vinden. Calling All Stations opent het album met een filmische sfeer en stevige drums, terwijl Congo een meer ritmische, licht experimentele single is met pakkende refreinen. Shipwrecked ontleent juist zijn kracht aan een wat melancholisch en melodieus karakter, waardoor de diversiteit binnen het album extra wordt benadrukt.Calling All Stations werd wisselend ontvangen: de chartprestaties waren redelijk in Europa, met een tweede plaats in de Britse albumlijst, maar in de Verenigde Staten bleef een groot succes uit. De kritieken liepen uiteen, waarbij Ray Wilsons vocale prestaties werden geprezen, maar het album als geheel soms werd bekritiseerd vanwege een gebrek aan richting. Desalniettemin geldt dit tweeluik als een bijzonder hoofdstuk binnen het omvangrijke oeuvre van Genesis, mede doordat het het einde markeert van hun studioactiviteiten.
