1 / 0
Niet op voorraad.
Levertijd vanuit de leverancier is circa 16 werkdagen.
Geen reviews
Marc Nammour: Underground artiest, dichter die bevrijdende woorden uitspreekt, hij stichtte de cultgroep La Canaille in Montreuil in 2005. Frans-Libanees verbannen in de Jura, groot fan van teksten van Aimé Césaire en Léo Ferré, estheet die graag mensen van alle pluimage ontmoet, hij laat zich niet beperken tot een stijl en gaat zijn eigen weg in de Franse hip hop. Loïc Lantoine : Dichter, verteller, slammer, zanger, rocker, improvisator, in de stijl van Ferry, Brel of Tom Waits voor 'niet gezongen lied', hij richtte de band 'Mon Côté Punk' op en treedt momenteel op met het Zeer Groot Experimenteel Toubifri Orkest.Hier zijn twee prachtige vertellers/zangers die hun woorden gaan associëren langs een scenisch project dat zich afspeelt tussen een bepaald idee van wat song is en een opnieuw uitgevonden hip hopMarc Nammour die het project heeft opgestart, geeft de geest van deze prachtige samenwerking aan. Ik ken Loïc Lantoine op CD sinds zijn eerste album. Zijn teksten in het Frans behoren tot de zeldzame die me ontroeren. We hebben elkaar al eens op het podium ontmoet toen we zijn titel 'Mauvais Ouvrier' vermengden met mijn tekst 'L'usine' in de Bataclan bij het voorprogramma van de krant Humanité in 2010. Na deze improvisatie om nooit te vergeten, zeiden we elkaar backstage dat het geweldig zou zijn om ooit nog eens samen te werken... Dit zal gebeuren zo'n 8 jaar na dato, en een paar nieuwe albums voor elk van ons Loïc Lantoine komt zijn teksten mixen met mijnen met de steun van drie muzikanten uit mijn band La Canaille. Een muzikale sfeer met stedelijke klanken ten dienste van poëtische woorden verankerd in de realiteit. Gloednieuwe teksten die voor deze gelegenheid samen worden geschreven om weer te geven wie we zijn, wat we verwerpen en vooral waar we naar streven. We hebben menselijke waarden gemeen. De kleinen zijn onze gewone helden. En als Loïc beweert door middel van gezongen lied, wat is rap dan als het niet ook gezongen liedjes zijn ? Wij kijken naar de wereld vanaf dezelfde uitkijkpost, trots en bevend. Trots op onze lage sociale afkomst, trots op de geboekte vooruitgang, trots om niet toe te geven aan domheid of gemakzucht, trots om te leven met de hand uitgestoken met gesloten vuist. En bevend omdat we vervuld zijn van twijfel en onzekerheid. Omdat we altijd op onderzoek uit zijn en meer vragen hebben dan antwoorden. Omdat we er volledig van uitgaan dat onze ultragevoeligheid, onze kwetsbaarheid soms wordt opgevat als het toegeven van onze zwakte. En we weten dat onze maatschappij geen plaats heeft voor zwakken, ze verplettert hen. Ze wil dat we stoer zijn, sterk, vol zelfvertrouwen en met een winnaarsoog. Het lacht graag met winnaars. Hier brengen we glorie aan de verliezers!
